расформирова́ть
auflösen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | |
| ты | - | |
| он/она́/оно́ | - | |
| мы | - | |
| вы | - | |
| они́ | - |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | |
| вы | |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | |
| weiblich | |
| sächlich | |
| plural | |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der aufgelöst hat, der aufgelöst hatte | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | aufgelöst, abgebaut, liquidiert | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | расформирова́в расформировавши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Betonung und Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Verb Grundlagen, Imperativ, Vergangenheitsformen und Konjugation vor 6 Jahren bearbeitet.
Lucian hat Worttyp vor 6 Jahren bearbeitet.























