разучи́ть
einüben, einstudieren
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | разучу́ |
| ты | - | разу́чишь |
| он/она́/оно́ | - | разу́чит |
| мы | - | разу́чим |
| вы | - | разу́чите |
| они́ | - | разу́чат |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разучи́ |
| вы | разучи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разучи́л |
| weiblich | разучи́ла |
| sächlich | разучи́ло |
| plural | разучи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | verlernt habend, vergessen habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | gelernt, einstudiert, geübt | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | разучи́в разучивши | beim machen (Vergangenheit) |























