отпугну́ть
- 1.
verscheuchen, abschrecken
Beispiele
Э́то отпугнёт насеко́мых.
Das hält Insekten fern.
Зарегулировавшие отрасль правила отпугнули инвесторов.
Die Vorschriften, die die Branche überregulierten, schreckten Investoren ab.
Напы́щенное поведе́ние э́того самонаде́янного ю́ного пустобрёха отпугнет потенциа́льных избира́телей.
Das aufgeblasene Auftreten dieses arroganten jungen Windbeutels wird potenzielle Wähler abschrecken.
Послереволюционный терро́р отпугну́л его.
Der nachrevolutionäre Terror schreckte ihn ab.
Опороченная репутация фирмы отпугнула инвесторов.
Der beschädigte Ruf des Unternehmens schreckte die Investoren ab.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отпугну́ |
| ты | - | отпугнёшь |
| он/она́/оно́ | - | отпугнёт |
| мы | - | отпугнём |
| вы | - | отпугнёте |
| они́ | - | отпугну́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отпугни́ |
| вы | отпугни́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отпугну́л |
| weiblich | отпугну́ла |
| sächlich | отпугну́ло |
| plural | отпугну́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | verjagt, verscheucht | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | verscheucht, abgeschreckt | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | отпугну́в отпугнувши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieпугну́тьPRO
- пугну́тьschrecken
- отпугну́тьverscheuchen
- припугну́тьdrohen



















