обручи́ться
Verb, vollendet
sich verloben
Beispiel:Они обручились прошлой весной.
Sie haben sich letzten Frühling verlobt.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | обручу́сь |
| ты | - | обручи́шься |
| он/она́/оно́ | - | обручи́тся |
| мы | - | обручи́мся |
| вы | - | обручи́тесь |
| они́ | - | обруча́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | обручи́сь |
| вы | обручи́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | обручи́лся |
| weiblich | обручи́лась |
| sächlich | обручи́лось |
| plural | обручи́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | verlobt | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | обруча́сь обручи́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Michel hat Übersetzung vor 5 Jahren bearbeitet.
Michel hat Verb Grundlagen, Imperativ, Vergangenheitsformen und Konjugation vor 5 Jahren bearbeitet.























