наты́рить
- 1.
viel klauen; mopsen
Он где-то наты́рил дешёвых сигарет. - He swiped a bunch of cheap cigarettes somewhere. - 2.
vollstopfen; vollpacken
Он наты́рил карманы конфетами. - He stuffed his pockets with candies.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | наты́рю |
| ты | - | наты́ришь |
| он/она́/оно́ | - | наты́рит |
| мы | - | наты́рим |
| вы | - | наты́рите |
| они́ | - | наты́рят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | наты́рь |
| вы | наты́рьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | наты́рил |
| weiblich | наты́рила |
| sächlich | наты́рило |
| plural | наты́рили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | наты́ривший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | наты́ренный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | наты́рив | beim machen (Vergangenheit) |
























