изви́ть
- 1.
winden, verdrehen, flechten
Она изви́ла венок из полевых цветов. - She wove a wreath from wild flowers. - 2.
schlängeln, krümmen
Река изви́ла своё русло между холмами. - The river wound its course between the hills.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | изовью́ |
| ты | - | изовьёшь |
| он/она́/оно́ | - | изовьёт |
| мы | - | изовьём |
| вы | - | изовьёте |
| они́ | - | изовью́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | извей́ |
| вы | извейте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | изви́л |
| weiblich | извила́ |
| sächlich | извило́ |
| plural | извили́ |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | изви́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | изви́тый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | изви́в | beim machen (Vergangenheit) |
























