зако́вывать
fesseln
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | зако́вываю | бу́ду зако́вывать |
| ты | зако́вываешь | бу́дешь зако́вывать |
| он/она́/оно́ | зако́вывает | бу́дет зако́вывать |
| мы | зако́вываем | бу́дем зако́вывать |
| вы | зако́вываете | бу́дете зако́вывать |
| они́ | зако́вывают | бу́дут зако́вывать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | зако́вывай |
| вы | зако́вывайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | зако́вывал |
| weiblich | зако́вывала |
| sächlich | зако́вывало |
| plural | зако́вывали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | fesselnd, bindend, einengend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | fesselnd, in Ketten legend | |
| Passiv Präsens | gefesselt werdend, in Fesseln gelegt werdend, angekettet werdend | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | зако́вывая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | заковывав заковывавши | beim machen (Vergangenheit) |























