же́нящий
Partizip Aktiv Präsens von жени́ть
heiratend (jemanden), verheiratend (jemanden)
Beispiel:Священник, женящий пару, был очень молод.
Der Priester, der das Paar traute, war sehr jung.
Deklination
| же́нящ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий же́нящий | -ая же́нящая | -ее же́нящее | -ие же́нящие |
| Gen.Genitiv | -его же́нящего | -ей же́нящей | -его же́нящего | -их же́нящих |
| Dat.Dativ | -ему же́нящему | -ей же́нящей | -ему же́нящему | -им же́нящим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий же́нящего же́нящий | -ую же́нящую | -ее же́нящее | -их -ие же́нящих же́нящие |
| Inst.Instrumental | -им же́нящим | -ей -ею же́нящей же́нящею | -им же́нящим | -ими же́нящими |
| Präp.Präpositiv | -ем же́нящем | -ей же́нящей | -ем же́нящем | -их же́нящих |























