выштукату́рить
- 1.
verputzen, stuckieren
Они выштукатурили стены за два дня. - They plastered the walls in two days.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | выштукату́рю |
| ты | - | выштукату́ришь |
| он/она́/оно́ | - | выштукату́рит |
| мы | - | выштукату́рим |
| вы | - | выштукату́рите |
| они́ | - | выштукату́рят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | выштукату́рь |
| вы | выштукату́рьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | выштукату́рил |
| weiblich | выштукату́рила |
| sächlich | выштукату́рило |
| plural | выштукату́рили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | выштукату́ривший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | выштукату́ренный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | выштукату́рив | beim machen (Vergangenheit) |
























