вви́нтить
- 1.
einschrauben
Он аккуратно ввинтил лампочку в патрон.
He carefully screwed the light bulb into the socket.
- 2.
einfügen, einbauen
Она ловко ввинтила шутку в разговор.
She deftly worked a joke into the conversation.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | ввинчу́ |
| ты | - | вви́нтишь |
| он/она́/оно́ | - | вви́нтит |
| мы | - | вви́нтим |
| вы | - | вви́нтите |
| они́ | - | вви́нтят |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | ввинти́ |
| вы | ввинти́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | ввинти́л |
| weiblich | ввинти́ла |
| sächlich | ввинти́ло |
| plural | ввинти́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | ввинти́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | ввинче́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | ввинти́в | beim machen (Vergangenheit) |



















