отдви́нуть
- 1.
beiseiteschieben
Она отдвинула стул от стола. - She moved the chair away from the table. - 2.
zurückschieben
Он отдвинул занавеску. - He pushed the curtain back.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отдви́ну |
| ты | - | отдви́нешь |
| он/она́/оно́ | - | отдви́нет |
| мы | - | отдви́нем |
| вы | - | отдви́нете |
| они́ | - | отдви́нут |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отдви́нь |
| вы | отдви́ньте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отдви́нул |
| weiblich | отдви́нула |
| sächlich | отдви́нуло |
| plural | отдви́нули |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | отдви́нувший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | отдви́нутый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | отдви́нув | beim machen (Vergangenheit) |
























