кеба́б
- 1.
Kebab, gegrilltes Fleischgericht
Мы заказали кебаб с овощами. - We ordered kebab with vegetables.
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | кеба́б | кеба́бы |
| gen.genitive | кеба́ба | кеба́бов |
| dat.dative | кеба́бу | кеба́бам |
| acc.accusative | кеба́б | кеба́бы |
| inst.instrumental | кеба́бом | кеба́бами |
| prep.prepositional | кеба́бе | кеба́бах |
























