караќал
Nomen, männlich, belebt, zählbar
oft genutzt- 1.
Karakal
Каракал — дикая кошка с длинными кисточками на ушах. - The caracal is a wild cat with long tufts on its ears.
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | караќал | караќалы |
| gen.genitive | караќала | караќалов |
| dat.dative | караќалу | караќалам |
| acc.accusative | караќала | караќалов |
| inst.instrumental | караќалом | караќалами |
| prep.prepositional | караќале | караќалах |
