закле́ивать
zukleben
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | за́клеиваю | бу́ду закле́ивать |
| ты | за́клеиваешь | бу́дешь закле́ивать |
| он/она́/оно́ | за́клеивает | бу́дет закле́ивать |
| мы | за́клеиваем | бу́дем закле́ивать |
| вы | за́клеиваете | бу́дете закле́ивать |
| они́ | за́клеивают | бу́дут закле́ивать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | за́клеивай |
| вы | за́клеивайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | за́клеивал |
| weiblich | за́клеивала |
| sächlich | за́клеивало |
| plural | за́клеивали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | zuklebend, verklebend, versiegelnd | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das klebte, der/die/das zuklebte, der/die/das verklebte | |
| Passiv Präsens | geklebt werdend, zuklebbar, verklebbar | |
| Passiv Vergangenheit |
| |
| Adverbial Präsens | закле́ивая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | заклеивав заклеивавши | beim machen (Vergangenheit) |























