баламутимый
PartizipPartizip Passiv Präsens von баламу́тить
- 1.
aufwühlbar, verwirrbar, erregbar
Его мысли были легко баламутимы.
Seine Gedanken waren leicht aufwühlbar/verwirrbar.
Deklination
| баламутим- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый баламутимый | -ая баламутимая | -ое баламутимое | -ые баламутимые |
| Gen.Genitive | -ого баламутимого | -ой баламутимой | -ого баламутимого | -ых баламутимых |
| Dat.Dative | -ому баламутимому | -ой баламутимой | -ому баламутимому | -ым баламутимым |
| Acc.Accusative | -ого -ый баламутимого баламутимый | -ую баламутимую | -ое баламутимое | -ых -ые баламутимых баламутимые |
| Inst.Instrumental | -ым баламутимым | -ой -ою баламутимой баламутимою | -ым баламутимым | -ыми баламутимыми |
| Prep.Prepositional | -ом баламутимом | -ой баламутимой | -ом баламутимом | -ых баламутимых |
Kurzformen
| m | баламутим |
|---|---|
| f | баламутима |
| n | баламутимо |
| pl | баламутимы |
Wortfamilieбаламу́тPRO
- баламу́тUnruhestifter
- баламу́титьaufwiegeln; trüben
- взбаламу́титьtrüben; verwirren



















